ماضی قریب!!!

 می دانم می دانم

"فعل" حرام از ما "بعید"است

اما

باورکن ما درآینده ی نزدیک

برای یک حال ساده ی استمراری روایت می شویم.

 کافی ست فقط.....

فقط نفست را روی لبهایم صرف کنی......

این یک  خواهش است" دستور" نیست!!!

 

حال میدهی!!!

 شماره را مثلا اشتباه گرفتی

تا مرا به خودت برسی!!

"هوی "شناسی!! پیش بینی اش غلط بود یا مخابرات؟

می بینی قریبه؟!

هنوز هم دوستی یک اتفاق است......

 

 بازهم حال میدهی!!!

فریب می دهد مرا

هنوزا هنوز

با همان تک زنگهای نا فرجام قهوه ای !

و رندی می کند با ساده دلی های همراهم......

راستی ببین!

من تنها دیوانه ی یک پیاله قهوه بودم فقط همین !

 

 

جان باز!!!

 شبیه شبهای عملیات!!

خط چشمهایت را می شکنی

وبا احتیات!!!

مین های گوجه ای را روی لبهایت می نشانی و ....

وقلبم را روی ویلچر...

وقتی مسیر خاکی عشق را نمی فهمد!!!

 

                                                                 شهریور ۸۹